تلفنم زنگ می‌خوره. بیشتر از روزهای قبل. حرف‌هایی که نوشته و ایموجی و استیکر نشدن، می‌شن صدا و توی مکالمه‌های کوتاه به گوشم می‌رسن. با همه از روزمره حرف می‌زنیم. از ترس‌ها و حس‌هامون. از اینکه من خوبم و نگران شما بودم. به هم یادآوری می‌کنیم که باید بیشتر مراقب خودمون باشیم...

تلفنم زنگ می‌خوره. بیشتر از روزهای قبل. اما پشت هیچ‌کدوم از خط‌ها تو نیستی.