زندگی با طعم لادن

زندگی با طعم لادن

"یادداشت های لادن" بخشی از تجربیات و تفکرات نویسنده ست.
از اینکه مطالب این وبلاگ را بدون اجازه کپی نمیکنید سپاسگزارم.

+ برخی از مطالب قدیمی که مناسب زمان خاصی بوده، به خاطره ها پیوسته.

یادداشت 282، دنیایی که شما ساختید

دوشنبه, ۲۴ ارديبهشت ۱۳۹۷، ۱۰:۵۵ ب.ظ

تقریبا روزی نیست که به این سوال تلخ فکر نکنم: 

چرا وقتی میشه یه گلفروش شاد، شیرینی پز خوش ذوق ، ویولونیست یا بالرین شد، باید کارمند، دکتر یا مهندس بشی؟!

موافقین ۰ مخالفین ۰ ۹۷/۰۲/۲۴
لادن --

نظرات  (۴)

میشه مهندس ساختمون باشی و خونه بسازی بدی به اونایی که خونه ندارن و لبخند رنگی رنگیشونو ببینی
ولی اینا رویا و تخیله
پاسخ:
چه نگاه رویایی و دلپذیری داری بانوچه جان...

اگه واقعا از کارت لذت ببری شاید نتیجه تحقق چنین رویا و تخیلی باشه. دست کم میشه مکان های عمومی عام المنفعه ساخت. مدارس زیبا، بیمارستان های مجهز و مقاوم... 
توی هر کاری هم میشه. هر کاری که با جون و دل پذیرفته باشی. 
جبر تاریخی!!!
پاسخ:
نه. هزاران عامل داره. بیش تر فرهنگی 
اره ولی مهندس نیستم خبرنگارم
باید به ظرفیت های ابن حرفه فکر کنم.
پاسخ:
به نظر من اصلش اینه که به انتخاب و علایق دیگران احترام بذاریم... 

موفق باشی شما. با این روحیه و اخلاقیاتی که تا اینجا ازتون شناختم کارای زیادی از دستتون برمیاد. :)
هیچ کس به هیچ کدام از سوالات ما پاسخ نمی دهد!
امروز شهر من سیاه پوش جوانانی است که به دنبال گرفتن جواب بودند!
این روزها شهر من عزادار است.

امروز جوانان شهرم را به خاک می سپاریم.

آسمان خسته و دل مرده و جنگل مرطوب
آفتاب از نفس افتاده
روان سوی غروب....


پاسخ:
متأسفم 

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی