زندگی با طعم لادن

زندگی با طعم لادن

"یادداشت های لادن" بخشی از تجربیات و تفکرات نویسنده ست.
از اینکه مطالب این وبلاگ را بدون اجازه کپی نمیکنید سپاسگزارم.

+ برخی از مطالب قدیمی که مناسب زمان خاصی بوده، به خاطره ها پیوسته.

یادداشت 276، پایتخت

يكشنبه, ۱۹ فروردين ۱۳۹۷، ۰۳:۵۵ ب.ظ

پایتخت 5 رو دوست نداشتم. اگه تا امروز چیزی ننوشتم برای این بود که پیش داوری نکرده باشم. فصل های اول این مجموعه، از موفق ترین برنامه های تلویزیونی در طول این سالها بود. خانواده ی معمولی که بی ادعا، با وجود بسیاری از مشکلات در کنار هم، یک دل و همراه با هم داستان هایی رو پشت سر می گذاشتن، خیلی خوب جای خودش رو توی دل مردم باز کرد. تا جایی که موضوع تکراری و کلیشه ای (تهران جای خوبی برای مهاجرت نیست و اه اه تهران!)  رو قابل پذیرش میکرد. نقی، هما، ارسطو هیچکدام آدمای عجیب غریبی نبودن، سوپرمن نبودن، از جهانی دیگه نیومده بودن، شبیه خیلی از آدمای دور و بر خودمون شریف و سر به زیر به دنبال شرایط بهتری برای زندگی بودن. اما کم کم داستان عوض شد، خانواده ی معمولی خیلی معمولی به نظر نمیرسید، هما عقل کل شد، عضو شورای شهر، تنها نان آور خانواده، تنها کسی که کار غیر قانونی و اشتباهی انجام نمیداد و مدام در حال نصیحت اطرافیان بود و البته مورد حسادت قرار میگرفت. تا اینجا هم شوری آش داستان قابل توجیه بود. ما به این اغراق در سیاه و سفید نشان دادن شخصیت ها در سینما و تلویزیون کشورمون عادت داریم. یه عقل کل میون یه عالمه بی فکر منفعت طلب. 

انتقاد بی طرفانه نوشتن به مجموعه ای که بارها باعث خنده و شادیم شده کار خیلی ساده ای نیست، عوامل مجموعه خوب مخاطب رو نمک گیر کرده و کار انتقاد یا حتی اعتراض سخت تر هم شده، اما همین شاید دلیلی جدی برای حقی ست که به عنوان مخاطبِ همراهِ تمام فصل های پایتخت، برای خودم قائلم. 

پایتخت 5، به جز بازی خوب بهرام افشاری و درخشش در نقش بهتاش، هیچ نقطه ی مثبتی نداشت و در عوض پر از شعار و سیاست زدگی بود. مگر مخاطب تلویزیونی چه انتظاری از یک برنامه ی یک ساعته ی شبانه، آن هم به عنوان ویژه برنامه ی نوروزی داشت که آن را هم دریغ کردن؟ گرچه با هدف و موضوع کلی این فصل پایتخت هیچ مخالفتی ندارم اما باز،  برای هزارمین بار به این نتیجه رسیدم که کار ارزشی و فرهنگی کردن از توان سینما و تلویزیون ما خارجه. پایتخت 5 مهم ترین دستاورد مجموعه ی چند فصلی اش، یعنی همراه و متحد کردن عده ی زیادی مخاطب از گروه، طبقه، عقاید و سلیقه، حتی سن و جنسیت های مختلف در کنار هم، را هدف گرفت. و متاسفانه حاصلی جز دامن زدن به اختلافات و دو دستگی مخاطبینش نداشت.

موافقین ۰ مخالفین ۰ ۹۷/۰۱/۱۹
لادن --

نظرات  (۲)

شاید اگه به عنوان یه فیلم طنز نمینشستیم پاش و از اول میدونستیم در چه ژانریه بهتر میتونستیم بپذیریمش...
جا دادن بعضی چیزا هر چند خوب و واقعی و قشنگ... اما جاش توی فیلم طنزی که برای ایام نوروز بود... نبود
پاسخ:
آره 
به نظر من نوعی سو استفاده از نام و محبوبیت این مجموعه بود. هیچ جالب نیست چیزی رو به زور به خورد مردم بدی، حتی اگه اون محتوا درست هم باشه، روش انتقالش هم خیلی مهمه. اصلا برای نشون دادن حق و حقیقت اینهمه ترفند نیاز نیست.
در ضمن من که باورم نمیشه این مجموعه توانسته باشه نظر کسی رو درباره ی این موضوع تغییر بده یا حقانیتی رو اثبات کنه، و جز انتقال حس ترس و ناامنی ( و برو خدا رو شکر کن...)  کاری از پیش برده باشه. حرف تازه ای نداشت، من که نپسندیدم. 

به نظرم اگه با همون فصل اول یا دوم،سریال رو تموم می شد و خاطره ای خوش از خودش به جا میزاشت بهتر بود،

معلوم شد که دفاع از حرم بشار اسد وظیفه ی هنرمندان هم شده،

پاسخ:
زاویه دید من این نیست. 

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی