زندگی با طعم لادن

زندگی با طعم لادن

"یادداشت های لادن" بخشی از تجربیات و تفکرات نویسنده ست.
از اینکه مطالب این وبلاگ را بدون اجازه کپی نمیکنید سپاسگزارم.

+ برخی از مطالب قدیمی که مناسب زمان خاصی بوده، به خاطره ها پیوسته.

یادداشت 263، یکی شبیه خودم

يكشنبه, ۱۵ بهمن ۱۳۹۶، ۰۳:۵۳ ب.ظ

من خودم رو دوست دارم، خودی که الان هستم نه حتی اون که چند سال پیش بودم. بابت بعضی از تغییراتی که آگاهانه صورت گرفته راضیم، اونایی که از بیرون بهم تحمیل شد و من رو ناچار به پذیرشش کرد، هم دوست دارم. اینا همه جزیی از منه و من خودم رو تمام و کمال ( در عین پذیرش نقصهام) دوست دارم. اما...

من دیگرانی که بهم شبیه هستن رو دوست ندارم. برای خودمم خیلی عجیبه که ازشون فراریم، که میترسم و اغلب نمیدونم باید چه جوری باهاشون برخورد کنم. واسه همینه که اغلب با پدرم به مشکل برمیخورم اون زیادی شبیه منه ( شایدم برعکس!)، مهسا هم از جهاتی به شدت به من قبلی شبیه بود و باید اعتراف کنم با اینکه دوست صمیمیم بود اما همیشه دلم میخواست یه جوری دوستیمون برای همیشه به پایان برسه. 

خیلی تلاش میکنم هر چه عقاید و افکارم رو شکل داده پیدا کنم و دونه به دونه وارسی کنم. دلم نمیخواد مثل یه ربات یا ماشین برنامه ریزی شده باشم. سعی کردم تعارف رو کنار بذارم، خجالتی نباشم، از سرزنش یا برداشت اشتباه کسی نترسم، رک باشم حتی در بیان احساسات و خیلی موارد دیگه. اما حالا که گویا یه عضو جدید داره وارد خانواده مون میشه و به طرز عجیبی داره نشانه هایی از شباهت به منی که برای خودم ساختم نشون میده، وحشت دارم. میترسم و نگرانم از روبرو شدن با یکی مثل خودم و از همه مهم تر، از اینکه من واقعا موجود ترسناک و غیر قابل تحملی باشم. 

موافقین ۰ مخالفین ۰ ۹۶/۱۱/۱۵
لادن --

نظرات  (۱)

۱۵ بهمن ۹۶ ، ۱۶:۱۲ شاهزاده شب
خیلی خوبه آدم خودشو دوست داشته باشه هر طوری که هست :)
پاسخ:
آره خوبه. یه جور مهارته. 
البته بایدتلاش هم بکنی خود قابل قبولی داشته باشی 

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی